مطالعه سطح رشد اخلاقی و خودکنترلی با الگوهای "خوداستنادی" و "نرخ کل استنادات" در مقالات نویسندگان برتر دانشگاه‌های علوم پزشکی ایران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری علم اطلاعات و دانش شناسی، دانشگاه پیام نور

2 استادیارگروه علم اطلاعات و دانش شناسی دانشگاه پیام نور،تهران، ایران

3 دانشیار گروه علم اطلاعات و دانش شناسی دانشگاه پیام نور

4 دانشیار علم اطلاعات و دانش شناسی، دانشگاه پیام نور

چکیده

هدف: بررسی ارتباط میان متغیرهای سطح رشد اخلاقی و خودکنترلی با الگوهای "خوداستنادی" و "نرخ کل استنادات" است.
روش‌شناسی: جامعه مورد بررسی شامل کلیه نویسندگانی است که در سال 2017 دارای شاخص اچ 10 و بالاتر بودند. نمونه‌گیری پژوهش به روش تصادفی نظام‌مند انجام شد. حجم نمونه 120 نفر تعیین شد. در قسمت تحلیل استنادی دو مقاله از هر نویسنده مورد ارزیابی قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از نسخه 16 نرم‌افزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: ضرایب همبستگی متغیر سطح رشد اخلاقی با الگوی خود استنادی دارای رابطه معنی‌دار است، اما متغیر خودکنترلی با الگوی نرخ کل استنادات رابطه معنی‌داری ندارد. از میان متغیرهای سطح رشد اخلاقی و خودکنترلی تنها عامل سطح رشد اخلاقی (001/. < ,p803/3- = β) از قدرت پیش‌بینی معنادار برخوردار بود.
نتیجه‌گیری: وجود رابطه بین عامل "سطح رشد اخلاقی" و الگوی "خود استنادی" نویسندگان و همچنین قدرت پیش‌بینی این الگوی رفتاری از طریق عامل فوق، به نوعی تأییدی بر نظریه "ساختار اجتماعی کرونین" در رفتار استنادی است.

کلیدواژه‌ها